فصلنامه ادبی «کلیانه بهاشانتار» از جمله نشریات معتبر و تأثیرگذار در عرصه ترجمه ادبی در ایالت ماهاراشترا هند به شمار میرود که طی سالهای فعالیت خود توانسته است جایگاهی ویژه در میان دانشگاهیان، مترجمان، پژوهشگران و علاقهمندان ادبیات جهان به دست آورد. این فصلنامه که در شهر پونا منتشر میشود، با هدف گسترش فرهنگ ترجمه و آشنایی مخاطبان مراتیزبان با آثار برجسته ادبی جهان، به انتشار ترجمه داستانها، نمایشنامهها، مقالات ادبی، نقدهای تخصصی و پژوهشهای مرتبط با مطالعات ترجمه میپردازد.
یکی از ویژگیهای برجسته این نشریه، اهتمام آن به معرفی ادبیات ملل مختلف و ایجاد گفتوگوی فرهنگی میان جوامع گوناگون است. در طول سالهای گذشته، آثار نویسندگان برجسته روسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی و دیگر کشورهای جهان در صفحات این فصلنامه به زبان مراتی منتشر شده و بدین ترتیب مخاطبان هندی توانستهاند با جریانهای مهم ادبی و فکری جهان آشنا شوند.
«کلیانه بهاشانتار» همچنین در میان محافل دانشگاهی هند به عنوان یکی از نشریات تخصصی حوزه ترجمه شناخته میشود. بسیاری از استادان، پژوهشگران و دانشجویان رشتههای زبان و ادبیات از مطالب منتشرشده در این فصلنامه به عنوان منبعی ارزشمند برای مطالعات تطبیقی، نظریههای ترجمه و بررسی ادبیات جهان بهره میبرند. انتشار ویژهنامههای ادبی و معرفی نویسندگان برجسته جهانی از دیگر فعالیتهای این نشریه به شمار میرود.
اهمیت انتشار ترجمه آثار ادبیات فارسی در این فصلنامه از آن جهت است که ادبیات ایران را در معرض دید طیف گستردهای از خوانندگان مراتیزبان قرار میدهد و زمینه شناخت بهتر فرهنگ، تاریخ و اندیشه ایرانی را در جامعه هند فراهم میسازد. چاپ ترجمه داستان «داوود گوژپشت» اثر زندهیاد صادق هدایت در این نشریه را میتوان نمونهای ارزشمند از تعامل فرهنگی میان ایران و هند و گامی مؤثر در معرفی ادبیات معاصر فارسی به مخاطبان هندی دانست.
در روزگاری که گفتوگوی میان فرهنگها بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است، فصلنامه «کلیانه بهاشانتار» را میتوان پلی فرهنگی میان ملتها دانست؛ پلی که از رهگذر ترجمه، مرزهای زبانی را در مینوردد و امکان آشنایی ملتها با میراث ادبی و فکری یکدیگر را فراهم میسازد. از این رو، نقش این نشریه در غنای فضای فرهنگی و ادبی هند و ترویج ادبیات جهانی در زبان مراتی، نقشی ماندگار و شایسته تقدیر است.
ترجمه و انتشار داستان «داوود گوژپشت» صادق هدایت در فصلنامه ادبی مراتی
ادبیات فارسی، به عنوان یکی از کهنترین و غنیترین میراثهای فرهنگی جهان، همواره با برخورداری از ظرافتهای زبانی، عمق اندیشه و غنای هنری، جایگاه ویژهای در میان ادبیات ملل مختلف داشته است. آثار نویسندگان و شاعران فارسیزبان نه تنها بازتابدهنده فرهنگ، تاریخ و هویت ایرانی هستند، بلکه به دلیل برخورداری از مضامین انسانی و جهانشمول، توانستهاند مخاطبان بسیاری را در سراسر جهان به خود جذب کنند. از همین رو، ترجمه آثار ادبی فارسی به زبانهای دیگر، نقش مهمی در معرفی فرهنگ و تمدن ایرانی و گسترش گفتوگوی فرهنگی میان ملتها ایفا میکند.
در میان نویسندگان برجسته معاصر ایران، زندهیاد صادق هدایت از جایگاهی ممتاز برخوردار است. وی با نگاهی ژرف، واقعگرایانه و گاه نمادین به مسائل اجتماعی و انسانی، آثاری ماندگار در تاریخ ادبیات فارسی خلق کرده است. هدایت در بسیاری از داستانهای خود به سراغ شخصیتهایی میرود که کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند و با مهارتی کمنظیر، لایههای پنهان روح و روان آنان را به تصویر میکشد؛ به گونهای که خواننده در هنگام مطالعه آثار او، خود را در متن داستان و در جایگاه شخصیتهای آن احساس میکند. آثار صادق هدایت در هند نیز از محبوبیت و اعتبار قابل توجهی برخوردار است و بسیاری از دانشجویان، پژوهشگران و علاقهمندان ادبیات فارسی با نوشتههای این نویسنده نامآشنا هستند. در همین راستا، جناب آقای نیکیل دیکشیت، از دانشآموختگان مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی و از پژوهشگران فعال این حوزه، داستان ارزشمند «داوود گوژپشت» را به زبان مراتی، زبان بومی و پرگویشور ایالت ماهاراشترا، ترجمه کردهاند.
این فصلنامه در شماره (ژانویه تا مارس ) سال 2026 داستان داوود گوشت پشت و چند شعر فارسی را به چاپ رسانید. آقای نیکل دیکشیت که پیشتر نیز به منظور مطالعات علمی و فرهنگی به جمهوری اسلامی ایران سفر کردهاند، هماکنون به عنوان استاد دوره سکهشناسی در بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بمبئی مشغول فعالیت هستند و در سالهای اخیر تلاشهای ارزندهای در زمینه معرفی ادبیات و فرهنگ ایرانی به جامعه علمی و فرهنگی هند انجام دادهاند.
ترجمه مراتی داستان «داوود گوژپشت» در فصلنامه ادبی «کلیانه بهاشانتار» منتشر شده است؛ نشریهای معتبر که با مدیریت و همکاری دو تن از استادان برجسته زبانهای روسی و آلمانی در شهر پونا به چاپ میرسد. این فصلنامه به دلیل رویکرد تخصصی خود در حوزه ترجمه ادبی، کیفیت علمی بالا و معرفی آثار برجسته ادبی جهان، از جایگاه ویژهای در میان محافل دانشگاهی و ادبی هند برخوردار است و مخاطبان فراوانی در میان پژوهشگران، مترجمان و علاقهمندان ادبیات تطبیقی دارد.
انتشار این اثر را میتوان گامی ارزشمند در مسیر توسعه روابط فرهنگی ایران و هند دانست؛ روابطی که سابقهای چندصدساله داشته و ادبیات فارسی در شکلگیری و تعمیق آن نقشی بنیادین ایفا کرده است. ترجمه آثار نویسندگان برجسته ایرانی به زبانهای محلی هند، افزون بر آشنایی نسل جدید با میراث ادبی ایران، زمینه را برای شناخت متقابل فرهنگها و تقویت پیوندهای فرهنگی میان دو ملت فراهم میسازد.
بیتردید تلاش مترجمان و استادان زبان فارسی در هند، پلی استوار میان دو تمدن بزرگ ایران و هند ایجاد میکند و موجب میشود که آثار ارزشمند ادبیات فارسی، فراتر از مرزهای جغرافیایی، به حیات فرهنگی خود ادامه داده و مخاطبان تازهای در میان دوستداران ادبیات جهان بیابند. انتشار ترجمه «داوود گوژپشت» نیز نمونهای موفق از این تعامل فرهنگی و ادبی است که میتواند زمینهساز ترجمه و معرفی گستردهتر دیگر آثار برجسته ادبیات معاصر فارسی در جامعه هند باشد.
نظر شما